Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 2016/1286 E. sayılı kararında, koşullu salıverilen hükümlünün deneme süresi içinde işlediği ikinci suçun tarihi, ilk cezanın infazının 'kesintiye uğradığı' an olarak kabul edilerek ceza zamanaşımı hesabı yapılmıştır. Makale yazarı bu yoruma neden katılmamaktadır? TCK md. 71 (Ceza zamanaşımını kesen nedenler) ve infaz hukuku ilkeleri açısından yazarın karşı argümanını açıklayınız.

Makale yazarı, Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin bu yorumuna şu temel gerekçelerle katılmamaktadır: Ceza zamanaşımının 'kesilmesi' (TCK md. 71) veya yeniden işlemeye başlaması için, öncelikle işlemekte olan bir zamanaşımı süresinin bulunması ve bu süreyi durduran infazın 'kesintiye uğraması' gerekir. Yazarın argümanları şunlardır: 1. **Koşullu Salıverilme İnfazda Kesinti Değildir:** Koşullu salıverilme, infazın sona ermesi veya kesintiye uğraması anlamına gelmez. Hükümlü, denetim süresi boyunca hala infaz rejimi altındadır. İnfaz devam ettiği için, ceza zamanaşımı da işlememektedir. İnfaz, ancak firar gibi bir nedenle fiilen kesintiye uğrarsa zamanaşımı işlemeye başlar. 2. **TCK md. 71/2'nin Yanlış Yorumlanması:** TCK md. 71/2, 'Bir suçtan dolayı mahkum olan kimse ... kasıtlı bir suç işlediği takdirde, ceza zamanaşımı kesilir' der. Yazar, bu maddenin uygulanabilmesi için ortada 'cereyan eden (işlemekte olan)' bir ceza zamanaşımının olması gerektiğini savunur. Oysa koşullu salıverilen hükümlünün infazı devam ettiği için, işlemekte olan bir zamanaşımı yoktur. Olmayan bir zamanaşımı da kesilemez. Bu madde, daha çok, hükmü kesinleşmiş ama henüz yakalanamamış (infazı başlamamış) ve bu sırada zamanaşımı işleyen bir hükümlünün yeni bir suç işlemesi halinde uygulanabilecek bir hükümdür. 3. **İnfazda Kesinti Anı:** Yazar'a göre infaz, ancak cezanın tamamen infaz edilmiş sayılacağı 'bihakkın tahliye' tarihinde sona erer ve hukuken kesintiye uğrar. Ceza zamanaşımı da ancak bu tarihten sonra işlemeye başlayabilir. Dolayısıyla yazar, Daire'nin 'ikinci suçun işlendiği tarihi' infazda bir kesinti anı olarak kabul etmesinin, ceza zamanaşımının durması ve kesilmesiyle ilgili temel infaz hukuku ilkelerine aykırı olduğu kanaatindedir. Zamanaşımı, bihakkın tahliye tarihine kadar işlemeye başlamaz.