Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun E. 2017/461 sayılı kararına göre, işverenin ceza hukuku anlamında kusurluluğu ile tazminat hukuku anlamındaki kusurluluğu arasındaki temel fark nedir?

Yargıtay CGK kararında (E. 2017/461), yerel mahkemenin direnme gerekçesinde belirttiği gibi, Tazminat Hukuku ilkeleri bakımından sorumluluğu doğuran kusurluluk ile Ceza Hukuku ilkeleri bakımından mahkûmiyet sonucunu doğuran kusurluluğun birbirinden ayrı olarak değerlendirilmesi gerektiği vurgulanmıştır. Ceza hukukunda, özellikle taksirli suçlarda, failin eylemi ile meydana gelen netice arasında doğrudan bir illiyet (nedensellik) bağının kurulması şarttır. Sırf iş güvenliği mevzuatına aykırı davranmak (eğitim vermemek, denetim yapmamak gibi) tazminat sorumluluğu için yeterli olabilirken, cezai sorumluluk için bu aykırılıkların doğrudan kazaya neden olduğunun ve bu önlemler alınsaydı neticenin meydana gelmeyeceğinin ortaya konulması gerekir. Kararda yerel mahkeme bu ayrıma dayanarak beraat kararı vermiş, ancak Yargıtay bu görüşü kabul etmeyerek işverenin ihmallerinin (eğitim vermeme, koruyucu malzeme temin etmeme) kazanın meydana gelmesinde kusur oluşturduğunu ve cezai sorumluluk için yeterli olduğunu belirtmiştir.