Bir işveren, işçinin ücretini banka kanalıyla ödemekte ve ücret bordrolarını da işçiye imzalatmamaktadır. İşçi, bordroda gösterilenden daha yüksek ücretle çalıştığını iddia etmektedir. Bu durumda, ispat yükü kime aittir ve işçi bu iddiasını hangi delillerle kanıtlayabilir?

İşçinin ücret miktarını ispat yükü, kural olarak işçiye aittir. İşveren ise, ödemeyi yaptığını ispatla yükümlüdür. İşçinin, resmi kayıtlarda (bordro, banka kaydı) görünenden daha yüksek bir ücretle çalıştığı yönündeki iddiası, 'ücretin gerçek miktarının tespiti' sorunudur. Bu durumda ispat yükü, daha yüksek ücret aldığını iddia eden işçidedir. İşçi, bu iddiasını 'her türlü delille' kanıtlayabilir. Yargıtay uygulamasında bu konuda kabul edilen deliller şunlardır: 1) Emsal Ücret Araştırması: Mahkeme, ilgili meslek kuruluşlarından (Ticaret Odası, Sanayi Odası, Meslek Odaları vb.) ve sendikalardan, işçinin yaptığı iş, kıdemi ve nitelikleri göz önüne alındığında, o dönemde alması gereken 'emsal ücret'in ne kadar olduğunu sorar. 2) Tanık Beyanları: İşçiyle aynı dönemde çalışmış ve ücret miktarını bilen tanıkların beyanları, en önemli delillerden biridir. 3) Diğer Yazılı Belgeler: İşçinin elinde bulunan ve gerçek ücreti gösteren gayriresmi kayıtlar, e-postalar, işverenin başka kurumlara bildirdiği ücret bilgileri gibi belgeler de delil olarak kullanılabilir. 4) Banka Kayıtları: Bankaya yatan miktarın bordrodaki net ücretten düzenli olarak fazla olması veya ücrete ek olarak düzenli 'elden ödeme' yapıldığının tanıklarla ispatlanması da mümkündür. Mahkeme, bu delilleri bir bütün olarak değerlendirerek işçinin gerçek ücretini tespit eder. (Referans: kadimhukuk.com.tr/.../isci-alacaklari-cesitleri-sartlari/ - Ücret Alacağı bölümü)