HMK m. 297'de sayılan, bir hukuk mahkemesi kararının hüküm fıkrasında bulunması gereken zorunlu unsurlar nelerdir? Gerekçeye ait herhangi bir sözün hüküm fıkrasında tekrar edilmemesi kuralının amacını açıklayınız.

HMK m. 297/2, bir mahkeme kararının hüküm (sonuç) fıkrasının nasıl olması gerektiğini net bir şekilde düzenlemiştir. Bu fıkrada bulunması gereken zorunlu unsurlar şunlardır: 1) Gerekçeye Atıf Yapılmaması: 'Gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin...' ifadesiyle, hüküm fıkrasının net ve sadece sonuçları içermesi gerektiği vurgulanır. 2) Taleplerin Karşılanması: Tarafların taleplerinden her biri hakkında verilen hüküm ayrı ayrı gösterilmelidir. 3) Yüklenen Borç ve Tanınan Haklar: Taraflara yüklenen borçlar ve tanınan haklar açıkça belirtilmelidir. 4) Açıklık ve Tereddütsüzlük: Hüküm, 'açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde' yazılmalıdır. İnfazda şüpheye yol açacak muğlak ifadelerden kaçınılmalıdır. 5) Sıra Numarası Altında Gösterim: Hükümlerin, daha anlaşılır olması için sıra numarası altında (1, 2, 3... şeklinde) gösterilmesi gerekir. Gerekçeye ait sözlerin hüküm fıkrasında tekrar edilmemesi kuralının amacı, kararın 'infaz edilebilirliğini' sağlamaktır. Hüküm fıkrası, kararın icra edilecek, uygulanacak kısmıdır. Bu kısmın içerisinde gerekçeye, delil değerlendirmesine veya hukuki mütalaalara yer verilmesi, hükmün ne olduğu konusunda tereddüt yaratır ve infazda güçlüklere yol açar. Hüküm fıkrası, kendi içinde autosuffisant (kendi kendine yeterli), net ve yalnızca sonuçları içeren bir yapıda olmalıdır. Gerekçe ise, bu sonuca nasıl ulaşıldığını HMK m. 297/1-c'ye göre açıklayan bölümdür. (Referans: ayboga.av.tr/gerekceli-karar-nedir/)