Bir sanık, mağduru önce darp edip yaralamış, daha sonra da cebir kullanarak cep telefonunu almıştır. Sanığın bu eylemi, TCK açısından 'kasten yaralama' ve 'hırsızlık' suçlarının birleşimi midir, yoksa tek bir suç mu oluşturur? Bu durumu 'yağma' suçu (TCK m. 148) açısından değerlendiriniz.

Bu eylem, kasten yaralama ve hırsızlık suçlarının birleşimi değil, tek ve daha ağır bir suç olan 'yağma' suçunu (TCK m. 148) oluşturur. Yağma suçu, hırsızlık suçunun cebir veya tehdit kullanılarak işlenen nitelikli halidir ve hukuki niteliği itibarıyla bir 'bileşik suç'tur. TCK m. 148/1, '...malın alınması sırasında veya alındıktan sonra, malın alınmasına karşı koymasını önlemek veya alınmış malı geri vermemek için cebir veya tehdit kullanan kişi...' diyerek, cebir veya tehdidin hırsızlık eylemiyle olan fonksiyonel bağını tanımlar. Somut olayda, sanığın mağduru darp etmesi (cebir kullanması), cep telefonunu alabilmek veya almasına karşı konulmasını engellemek amacıyla yapılmıştır. Yani, yaralama eylemi, hırsızlık suçunun işlenmesini kolaylaştıran bir araçtır. Bu nedenle, kasten yaralama ve hırsızlık suçları, yağma suçunun unsurları içinde erimiş ve onunla bütünleşmiştir. TCK m. 42 (Bileşik Suç) uyarınca, fail bu durumda sadece daha ağır olan yağma suçundan cezalandırılır, ayrıca kasten yaralama veya hırsızlık suçundan ceza verilmez.