Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 2017/237 K. sayılı kararında, mahkemenin davacının feragati üzerine 'davalı vekilinin temyiz talebinin reddine' karar vermesi neden hukuka aykırı bulunmuştur? Mahkemenin bu durumda vermesi gereken doğru karar ne olmalıdır?

Bu karar, mahkemenin feragatin hukuki niteliğini ve sonuçlarını yanlış değerlendirmesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur. Davadan feragat (HMK m. 307), davayı esastan sona erdiren ve davacının talep sonucundan vazgeçtiğini gösteren bir usuli işlemdir. Mahkemenin, feragat beyanı karşısında yapması gereken, davalının temyiz talebini usulden reddetmek değil, feragatin kendisi hakkında bir karar vermektir. Doğru karar, 'davacının davasından feragat etmesi nedeniyle davanın reddine' şeklinde olmalıdır. Bu karar, uyuşmazlığın esastan sona erdiğini tespit eder. 'Temyiz talebinin reddi' kararı ise usuli bir karar olup, davanın esası hakkında bir sonuç doğurmaz ve feragatin gereğini yerine getirmez. Feragat, temyiz incelemesini konusuz bıraksa da, bu durumun tespiti ve davanın hukuki akıbetinin belirlenmesi, feragat nedeniyle davanın reddi kararıyla olur. Mahkeme, davadan el çekmiş olmasına rağmen, feragat gibi davayı sona erdiren işlemler hakkında ek bir karar vermekle yükümlüdür.