CMK m. 148'de sayılan 'yasak sorgu metotları' nelerdir? Bu metotlardan biri kullanılarak elde edilen bir ikrarın hukuki değeri nedir?

CMK m. 148'de sayılan yasak sorgu metotları şunlardır: Kötü davranma, işkence, ilâç verme, yorma, aldatma, cebir veya tehditte bulunma, bazı araçları (yalan makinesi gibi) kullanma gibi bedensel veya ruhsal müdahalelerle, kanuna aykırı bir menfaat vaadi. Bu metotların ortak özelliği, şüphelinin veya sanığın 'özgür iradesiyle' ifade vermesini engellemektir. Bu yasak metotlardan biri kullanılarak elde edilen bir ikrar veya herhangi bir beyan, hukuken 'kesinlikle geçersiz'dir ve 'yok' hükmündedir. Bu durum, CMK m. 148/2'de 'Yasak usullerle elde edilen ifadeler rıza ile verilmiş olsa da delil olarak değerlendirilemez.' şeklinde mutlak bir delil yasağı olarak düzenlenmiştir. Yani, sanık sonradan bu ikrarını kabul etse bile, bu ikrar hükme esas alınamaz. Bu, adil yargılanma hakkının ve işkence yasağının en temel güvencelerinden biridir ve mahkeme tarafından re'sen dikkate alınması gereken mutlak bir bozma sebebidir.