Bir işçi, işyerinde haftalık 45 saatlik yasal çalışma süresini aşmamasına rağmen, bir gün içinde 13 saat çalışmıştır. İşveren, haftalık toplam süre aşılmadığı için fazla çalışma ücreti ödenmesine gerek olmadığını savunmaktadır. Bu savunma, İş Kanunu ve Yargıtay uygulamaları karşısında geçerli midir? İşçinin bu çalışması nasıl nitelendirilmeli ve ücreti nasıl hesaplanmalıdır?

İşverenin savunması geçerli değildir. İş Kanunu m. 63, günlük çalışma süresinin her ne şekilde olursa olsun 11 saati aşamayacağını amir bir hükümle düzenlemiştir. Bu, haftalık 45 saatlik sınırdan bağımsız, günlük azami bir çalışma limitidir ve işçi sağlığını korumaya yönelik emredici bir kuraldır. Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre, haftalık çalışma süresi 45 saati aşmasa bile, bir gün içinde 11 saati aşan çalışmalar 'fazla çalışma' olarak kabul edilir. Somut olayda, işçi 13 saat çalışarak günlük 11 saatlik sınırı 2 saat aşmıştır. Bu 2 saatlik çalışma, fazla çalışma niteliğindedir. Ücreti hesaplanırken, bu 2 saatlik süre için işçinin normal saat ücretinin %50 fazlasıyla (zamlı olarak) ödenmesi gerekir. Dolayısıyla, haftalık süreye bakılmaksızın, günlük 11 saati aşan her bir saat fazla çalışma olarak ücretlendirilmelidir.