Bir alacağın temliki (devri) sözleşmesinin geçerliliği için kanunun aradığı şekil şartı nedir? Bu şekil şartına uyulmamasının hukuki sonucu (yaptırımı) ne olur? Tarafların, resmi şekil (noterde düzenleme) olmaksızın, kendi aralarında adi yazılı bir sözleşme ile alacağı devretmeleri geçerli midir?

Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 184. maddesi, 'Alacağın devrinin geçerliliği, yazılı şekilde yapılmış olmasına bağlıdır.' hükmünü amirdir. Bu, bir geçerlilik (sıhhat) şartıdır. Kanunun aradığı 'yazılı şekil'den kasıt, adi yazılı şekildir. Yani, devreden alacaklının imzasını taşıyan yazılı bir belge, sözleşmenin geçerliliği için yeterlidir. Bu şekil şartına uyulmaması, yani alacağın sözlü olarak devredilmesi halinde, temlik sözleşmesi kesin hükümsüzdür (butlan). Hükümsüz bir sözleşme, taraflar arasında hiçbir hukuki sonuç doğurmaz. Tarafların, resmi şekil (noterde düzenleme) olmaksızın, kendi aralarında adi yazılı bir sözleşme ile alacağı devretmeleri tamamen geçerlidir. Kanun, adi yazılı şekli yeterli görmüştür; noter gibi bir resmi makamın katılımını zorunlu kılmamıştır. Ancak taraflar dilerlerse, ispat kolaylığı veya güvence sağlamak amacıyla sözleşmeyi noter aracılığıyla da yapabilirler, fakat bu bir zorunluluk değil, bir tercihtir.