6136 sayılı Kanun'un 12. maddesi kapsamında silah ticareti suçunun oluşabilmesi için aranan 'ticari amaç' unsurunun, kişisel ihtiyaçtan kaynaklanan bireysel satışlardan nasıl ayırt edileceğini Yargıtay içtihatları ışığında tartışınız. Örneğin, maddi ihtiyacı nedeniyle ruhsatsız tek bir tabancasını satan kişinin eylemi, 6136 s.k. m.12/1 kapsamında mı, yoksa m.13/1 kapsamında mı değerlendirilmelidir?

Yargıtay, 6136 sayılı Kanun'un 12. maddesindeki silah ticareti suçunun manevi unsurunu 'ticari amaç' olarak belirlemiştir. Bu amaç, eylemin kazanç elde etme maksadıyla, süreklilik, organizasyon ve yayma kastı taşıyarak gerçekleştirilmesini ifade eder. Kişisel ihtiyaçtan kaynaklanan münferit satışlar ise bu kapsamda değerlendirilmez. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2008/99 K. sayılı kararı gibi yerleşik içtihatlarda vurgulandığı üzere, failin başkaca silah alım-satımı yaptığına dair delil bulunmayan, sadece maddi sıkıntı gibi kişisel bir nedenle sahip olduğu ruhsatsız tek bir silahı satması eyleminde, silahların 'yayılması ve tehlikeyi çoğaltma' şeklinde ifade edilen ticari amaç unsuru oluşmaz. Bu tür bir eylem, 'ticaret' olarak değil, 'elde bulundurulan ruhsatsız silahı elden çıkarma' olarak nitelendirilir. Dolayısıyla, bu fiil 6136 s.k. m.12/1'deki silah ticareti suçunu değil, m.13/1'de düzenlenen 'ruhsatsız silah satın alma, taşıma veya bulundurma' suçunun bir görünümü olan satma eylemini oluşturur ve failin bu maddeye göre cezalandırılması gerekir. Ayırt edici temel kriterler; eylemin devamlılık arz edip etmediği, satılan silah sayısı, failin organizasyon içinde olup olmadığı ve eylemin arkasındaki temel motivasyonun ticari kazanç olup olmadığıdır.