Geçit hakkı ihtiyacının, taşınmazın maliki tarafından kendi eylemiyle (örneğin, parselin yola cephesi olan kısmını satması) yaratılması durumunda, bu malik yine de komşularından zorunlu geçit hakkı talep edebilir mi?

Bu durum Yargıtay içtihatlarında tartışmalıdır ve genellikle dürüstlük kuralı (TMK m. 2) çerçevesinde değerlendirilir. Genel ilke olarak, bir kimse kendi kusurlu veya keyfi eylemiyle yarattığı bir zorunluluktan faydalanarak başkalarına yükümlülük yükleyemez. Eğer malik, yola çıkış imkanını kendi iradesiyle ve öngörülebilir bir şekilde ortadan kaldırmışsa, mahkemeler bu durumu hakkın kötüye kullanılması olarak değerlendirip zorunlu geçit hakkı talebini reddedebilir. Ancak, her somut olayın kendi koşulları (satışın zorunlu olup olmadığı, başka bir çıkış imkanının kalıp kalmadığı vb.) içinde değerlendirilmesi gerekir. (Bu spesifik durum metinlerde doğrudan geçmemekle birlikte, TMK 747'nin ruhundan ve genel hukuk ilkelerinden çıkarılabilecek doktora seviyesi bir yorum sorusudur. Cevap, metinlerdeki genel bilgilere dayanmaktadır.)