Yargılamanın yenilenmesi talebinin incelenmesinde, Danıştay 8. Dairesi'nin E:2020/852, K:2021/2922 sayılı kararında, davacının sunduğu emsal kararların 'tarafları, konusu ve sebebi aynı olma' şartını (İYUK m. 53/1-h) karşılamadığı sonucuna varılmıştır. Mahkeme, emsal kararların içeriğini incelerken, bu kararların davacının iddia ettiği gibi 'seviye tespit sınavı olmadan denklik belgesi alınabileceğine' mi, yoksa başka bir hususa mı yönelik olduğunu tespit etmiştir?

Danıştay, davacının sunduğu emsal kararların içeriğini incelemiş ve bu kararların davacının iddia ettiği sonucu doğurmadığını tespit etmiştir. Karara göre, emsal dosyalarda verilen iptal kararlarının gerekçesi, kişilerin 'seviye tespit sınavı olmadan doğrudan denklik belgesi alabilecekleri' yönünde değildir. Aksine, bu kararların gerekçesi, davalı idarenin (YÖK) başvuru sahibinin durumunu doğrudan reddetmek yerine, öncelikle 'Yurtdışı Yükseköğretim Diplomaları Denklik Yönetmeliği'ne göre bir inceleme ve değerlendirme yapması gerektiğine yönelik usuli bir tespittir. Yani, emsal kararlar 'doğrudan denklik verilsin' dememekte, 'Yönetmeliğe göre usulüne uygun inceleme yapılsın' demektedir. Bu nedenle, davacının kendi davasındaki ret kararı ile emsal kararlar arasında bir çelişki olmadığı, dolayısıyla İYUK m. 53/1-h bendindeki şartların oluşmadığı sonucuna varılmıştır. (Kaynak: idari-yargilama-usulu-kanunu-53-madde-iyuk.html)