TCK m. 22/6'da düzenlenen 'şahsi cezasızlık sebebi veya cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebep' hangi koşullarda taksirli suçlar için uygulanabilir? Bu hükmün 'bilinçli taksir' halinde uygulanması ile 'basit taksir' halinde uygulanması arasında ne fark vardır?

TCK m. 22/6, taksirli bir hareket sonucu neden olunan neticenin, 'münhasıran failin kişisel ve ailevi durumu bakımından, artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açması' halinde uygulanır. Örneğin, dikkatsizliği sonucu kendi çocuğunun ölümüne neden olan bir annenin durumu bu kapsama girer. Bu hükmün uygulanmasındaki temel fark, taksirin türüne göre değişir: 1) Basit Taksir Halinde: Eğer suç basit taksirle işlenmişse, hakim bu koşulların varlığı halinde faile 'ceza vermeyebilir'. Bu bir 'şahsi cezasızlık' sebebidir. 2) Bilinçli Taksir Halinde: Eğer suç bilinçli taksirle işlenmişse, faile ceza verilmemesi mümkün değildir. Ancak, verilecek cezada 'yarıdan altıda bire kadar indirim yapılabilir'. Bu ise 'cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebep'tir. (Kaynak: olasi-kastla-oldurme-sucu.html)