HMK m. 270'e göre, hangi kişi veya kuruluşlar bilirkişilik görevini kabul etmekle yükümlüdür? Bu yükümlülükten kurtulmak için hangi gerekçeler ileri sürülebilir?

HMK m. 270, kural olarak kimsenin bilirkişilik yapmaya zorlanamayacağı ilkesine üç önemli istisna getirerek, görevi kabulle yükümlü olanları saymıştır: a) Resmî bilirkişiler ve bilirkişi listelerinde yer alanlar. b) Bilgisine başvurulacak konuyu bilmeden mesleğini veya zanaatını icra etmesi mümkün olmayanlar (örneğin bir saat tamircisi için bozuk bir saatin durumu). c) Bilgisine başvurulacak konu hakkında mesleğini veya sanatını icra etmek için resmen yetkili kılınmış olanlar (doktorlar, mühendisler, mali müşavirler vb.). Bu kişiler, bilirkişilik görevinden ancak HMK m. 270/2'de belirtilen iki sebepten birine dayanarak çekinebilirler: 1) Tanıklıktan çekinme sebeplerinin (HMK m. 248-250) varlığı (örneğin, tarafın nişanlısı, altsoyu-üstsoyu olmak, meslek sırrı vb.). 2) Mahkemece kabul edilebilir diğer bir geçerli sebebin bulunması (örneğin, ağır hastalık, o konuda uzmanlığının yetersiz olduğunu düşünmesi vb.). (Kaynak: hmk-madde-270-bilirkisilik-gorevini-kabulle-yukumlu-olanlar.html)