6098 sayılı TBK m. 344/3'e dayanan kira tespit davalarında, Yargıtay'ın hakkaniyet indirimi oranını %5 ila %20 arasında belirlemesinin altında yatan mantık nedir? Bir davada hakimin %3'lük veya %25'lik bir indirim uygulaması, tek başına bozma sebebi sayılır mı?

Yargıtay'ın hakkaniyet indirimi için %5 ila %20 gibi bir aralık belirlemesinin altında yatan mantık, somut olayın özelliklerine göre hakime bir takdir alanı bırakırken, bu takdir yetkisinin keyfi kullanılmasını önlemek ve içtihatlarda bir yeknesaklık sağlamaktır. İndirim oranının belirlenmesinde kiracının kiracılık süresi, kiralananın durumu, tarafların ekonomik durumu gibi faktörler rol oynar. Örneğin, çok uzun yıllardır kiracı olan biri için indirim oranı üst sınıra yaklaşırken, 5-6 yıllık bir kiracı için alt sınıra yakın bir oran uygulanabilir. Hakimin, Yargıtay'ın belirlediği bu yerleşik aralığın dışına çıkarak %3 veya %25 gibi bir indirim uygulaması, tek başına bir bozma sebebi sayılabilir. Zira bu durum, Yargıtay içtihatlarına ve hakkaniyet ilkesinin ruhuna aykırı, keyfi bir uygulama olarak değerlendirilebilir. Hakimin, bu aralığın dışına çıkması halinde, kararında bunu gerektiren çok istisnai ve somut gerekçeleri çok güçlü bir şekilde açıklaması gerekir. Aksi takdirde, kararın bozulma ihtimali oldukça yüksektir. (Kaynak: sen.av.tr/tr/makale/yargitay-kararlari-isiginda-TBK-344-göre-kira-bedelinin-belirlenmesi-kira-tespit-davalarinda-hakkaniyet-indirimi-uygulamasi)