TCK m. 267'de düzenlenen iftira suçu, 'şekli iftira' ve 'maddi iftira' olarak ikiye ayrılmaktadır. Bu iki tür arasındaki temel fark nedir ve kanun bu farkı cezanın belirlenmesinde nasıl dikkate almıştır?

Şekli iftira ve maddi iftira arasındaki temel fark, failin isnadını desteklemek için delil uydurup uydurmamasıdır. Şekli iftira (TCK m. 267/1), failin yetkili makamlara ihbar, şikayet veya basın yoluyla, masum olduğunu bildiği bir kişiye soyut olarak hukuka aykırı bir fiil isnat etmesidir. Burada fail sadece beyanda bulunur. Maddi iftira (TCK m. 267/2) ise, failin bu soyut isnadın ötesine geçerek, isnat ettiği fiilin 'maddî eser ve delillerini uydurmasıdır'. Örneğin, mağdurun arabasına uyuşturucu madde koyup polise ihbar etmek maddi iftiradır. Kanun, bu iki durum arasındaki haksızlık içeriğinin farklılığını ceza miktarında dikkate almıştır. Maddi iftira, hem adli makamları yanıltma potansiyeli daha yüksek olduğu hem de failin suç işleme kastının daha yoğun olduğunu gösterdiği için daha ağır bir yaptırıma tabi tutulmuştur. TCK m. 267/2'ye göre, fiilin maddi eser ve delillerini uydurarak iftirada bulunulması halinde, temel ceza (1-4 yıl hapis) yarı oranında artırılır. (Kaynak: or.av.tr/iftira-sucu-tck-m-267/)