Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi uyarınca, 1983 sonrası meydana gelen fiili el atmalarda uzlaşma dava şartı değilken, belirli bir dönem (9.10.1956 - 4.11.1983) arasındaki el atmalar için idareye başvuru zorunluluğu getirilmiştir. Bu tarihsel ayrımın ve farklı usulün öngörülmesinin kanun koyucu açısından amacı ne olabilir?

Bu tarihsel ayrımın temel amacı, çok eski tarihli ve yaygın olan fiili el atmaları, yeni davalar açılmadan önce bir idari çözüm mekanizması ile tasfiye etme girişimidir. 4.11.1983, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun yürürlüğe girdiği tarihtir ve bu tarihten sonra kamulaştırmasız el atmanın hukuka aykırılığı daha net bir şekilde ortaya konmuştur. Kanun koyucu, 1956-1983 arası dönemde gerçekleşen ve sayıca çok fazla olan el atmalar için, yargının iş yükünü artırmamak ve idarelere kendi eylemlerini düzeltme fırsatı tanımak amacıyla öncelikli olarak bir 'uzlaşma' prosedürü öngörmüştür. Bu, idarenin taşınmazı kamulaştırmasına, takas yapmasına veya bedelini ödemesine olanak tanıyan bir idari başvuru yoludur. Bu yol tüketilmeden dava açılamaması, bir dava şartı olarak düzenlenmiştir. 1983 sonrası el atmalar ise daha yeni ve münferit vakalar olarak kabul edildiğinden, bu tür bir ön başvuru zorunluluğu getirilmemiş, doğrudan dava açma hakkı tanınmıştır. Amaç, eski ve kitlesel sorunları idari yolla, yeni sorunları ise doğrudan yargısal yolla çözmektir. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/gayrimenkul-hukuku/kamulastirmasiz-el-atma-davasi-nedir.html)