TCK m. 232/1'de düzenlenen kötü muamele suçu, 'aynı konutta birlikte yaşadığı kişilerden birine karşı' işlenebilir. Bu ifadenin kapsamını, Yargıtay'ın çocuğuna mendil sattıran baba (Y.14.CD, K. 2014/10613) veya yeni doğum yapan eşini evden kovan koca (Y.4.CD,K. 2011/2345) gibi kararlarını dikkate alarak yorumlayınız. Maddenin koruduğu hukuki değer sadece fiziksel bütünlük müdür?

Cevap: TCK m. 232/1'deki 'kötü muamele' suçu, sadece fiziksel şiddet içeren eylemleri değil, aynı zamanda kişinin manevi bütünlüğüne, onuruna ve ruhsal sağlığına yönelik, 'merhamet, acıma ve şefkatle bağdaşmayacak' her türlü davranışı kapsar. Maddenin koruduğu hukuki değer, fiziksel bütünlüğün yanı sıra, aile bireylerinin birbirine karşı olan manevi yükümlülükleri, aile içi huzur ve özellikle zayıf durumda olan (çocuk, yaşlı, hasta vb.) aile bireylerinin onurudur. 'Aynı konutta birlikte yaşama' şartı, suçun uygulama alanını aile bireyleri, evlilik dışı birlikte yaşayan partnerler ve hatta aynı evi paylaşan oda arkadaşları gibi kişileri de kapsayacak şekilde genişletir. Yargıtay'ın kararları bu geniş yorumu desteklemektedir: 1) Çocuğuna Mendil Sattırmak (Y.14.CD, K. 2014/10613): Bu eylem, doğrudan bir fiziksel şiddet içermese de, çocuğun gelişimini, onurunu zedeleyen, onu sokağın tehlikelerine maruz bırakan ve eğitim hakkını engelleyebilecek, şefkat ve ebeveynlik sorumluluğuyla bağdaşmayan bir davranıştır. Yargıtay bu nedenle eylemi kötü muamele olarak kabul etmiştir. 2) Yeni Doğum Yapan Eşi Evden Kovmak (Y.4.CD, K. 2011/2345): Yeni doğum yapmış bir kadının fizyolojik ve psikolojik olarak en hassas olduğu bir dönemde evden atılması, onu ve bebeği çaresizliğe ve tehlikeye terk etmek anlamına gelir. Bu eylem, derin bir merhametsizlik ve şefkatsizlik göstergesi olup, manevi acı ve ıstırap veren, onur kırıcı bir davranıştır. Yargıtay'ın bu eylemi kötü muamele sayması, suçun manevi unsurlara verdiği önemi göstermektedir. Dolayısıyla, suçun kapsamı fiziksel şiddetle sınırlı olmayıp, duygusal ve psikolojik istismarı da içermektedir.