Baba, aile içi sorunlar nedeniyle 15 yaşındaki velayeti altındaki oğlunu evden kovarak sekiz gün dışarıda kalmasına neden olmuştur. Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 2014/13117 K. sayılı kararına göre bu eylem, TCK m. 233'teki 'aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali' suçunu mu, yoksa TCK m. 232'deki 'kötü muamele' suçunu mu oluşturur? Gerekçesini açıklayınız.

Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin anılan kararına göre bu eylem, TCK m. 232'de düzenlenen 'kötü muamele' suçunu oluşturur. Mahkeme, suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK m. 233'ten hüküm kurulmasını hukuka aykırı bulmuştur. Gerekçesi şudur: TCK m. 233'teki 'aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali' suçu, daha çok bakım, eğitim veya destek olma gibi 'ihmali' nitelikteki yükümlülüklerin yerine getirilmemesini cezalandırır. Oysa, velayeti altındaki bir çocuğu kasten evden kovmak ve onu korumasız bir şekilde dışarıda kalmaya mecbur bırakmak, bir ihmalden öte, aktif bir 'kötü muamele'dir. Bu fiil, çocuğun güvenliğini, bedensel ve ruhsal sağlığını tehlikeye atan, merhamet ve şefkatle bağdaşmayan pozitif bir eylemdir. Bu nedenle daha özel ve ağır bir fiil olan kötü muamele suçundan hüküm kurulması gerekir.