Zimmet suçu (TCK m. 247) ile hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma (TCK m. 155/2) suçu arasındaki temel ayrım nedir? Ceza Genel Kurulu'nun 2021/43 E., 2021/287 K. sayılı kararında, müvekkilinin icra dosyasından tahsil ettiği parayı ona vermeyen avukatın eylemi hangi suç kapsamında değerlendirilmiştir ve neden?

Zimmet suçu ile hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu arasındaki temel ayrım, failin sıfatı ve malın zilyetliğinin devredilme nedenidir. Zimmet suçu, bir 'özgü suç' olup faili ancak 'kamu görevlisi' olabilir ve malın zilyetliği faile 'görevi nedeniyle' devredilmiştir. Güveni kötüye kullanma suçunda ise fail herhangi bir kişi olabilir ve malın zilyetliği, görevinin bir gereği olarak değil, taraflar arasındaki özel hukuk ilişkisine (hizmet, vekalet vb.) dayalı bir 'güven' ilişkisiyle devredilmiştir. Ceza Genel Kurulu'nun 2021/43 E. sayılı kararında, avukatın müvekkili adına icra dairesinden tahsil ettiği parayı vermemesi eylemi 'zimmet' değil, 'hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma' suçu olarak kabul edilmiştir. Gerekçe olarak; avukatlığın bir kamu hizmeti olmakla birlikte serbest bir meslek olduğu, avukatın parayı tahsil etmesinin doğrudan görevi gereği değil, müvekkilinin vekaletname ile verdiği özel 'ahzu kabz' (tahsil etme) yetkisine dayandığı belirtilmiştir. Aradaki ilişki kamu gücüne değil, özel hukuk vekalet ilişkisine dayandığından, suçun unsurları zimmet değil, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturmaktadır.