Bir ceza davasında, sanık hakkında yokluğunda verilen mahkumiyet hükmü, sanığın cezaevinde olduğu bilinmeden eski adresine tebliğ edilirse, bu tebligat geçerli midir? Sanığın sonradan hükmü öğrenerek verdiği temyiz dilekçesi süresinde kabul edilir mi? Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2023/6-100 E., 2023/339 K. sayılı kararının bu konudaki çözümü nedir?

Bu tebligat geçerli değildir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 19. maddesi, 'Mevkuf ve mahkumlara ait tebliğlerin yapılmasını, bunların bulunduğu müessese müdür veya memuru temin eder' hükmünü amirdir. Sanığın tebligat sırasında ceza infaz kurumunda olduğu anlaşıldığında, tebligatın bu adrese değil, kanunun emredici hükmü gereği cezaevi idaresi aracılığıyla yapılması gerekirdi. Eski adrese yapılan tebligat usulsüzdür. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2023/6-100 E., 2023/339 K. sayılı kararında bu durum net bir şekilde ortaya konmuştur. Usulsüz tebligat nedeniyle temyiz süresi işlemeye başlamaz. Bu nedenle, sanığın hükmü sonradan öğrenerek (örneğin cezaevinden çıktıktan sonra) verdiği temyiz dilekçesi, 7201 sayılı Kanun'un 32. maddesi ve yerleşik içtihatlar uyarınca 'öğrenme üzerine verilmiş' kabul edilir ve süresindedir. Özel Daire'nin temyiz talebini süre aşımı nedeniyle reddetmesi bu nedenle hukuka aykırı bulunmuş ve kaldırılmıştır.