Kasten öldürmeye teşebbüs ile kasten yaralama suçları arasındaki ayrımda, 'hedef seçme imkanı olup olmadığı' kriterinin, özellikle bir kavga veya boğuşma ortamında gerçekleşen olaylardaki önemini, metindeki yerel mahkeme direnme kararı (Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesi) ve Yargıtay'ın bozma gerekçeleri ışığında analiz ediniz. Mahkemenin, 'toplu saldırı ortamında hedef alarak ateş etmenin mümkün görünmediği' yönündeki kabulü, Yargıtay tarafından neden yeterli görülmemiştir?

'Hedef seçme imkanı olup olmadığı' kriteri, failin kastını belirlemede, özellikle ani gelişen ve karmaşık olaylarda önem kazanır. Yerel mahkeme, direnme kararında, sanığın kalabalık bir grup tarafından darbedildiği bir 'toplu saldırı ve mücadele ortamında' bulunduğunu, bu kargaşa içinde bilinçli bir şekilde hayati bir bölgeyi hedef almasının mümkün olmadığını, bu nedenle eylemin yaralama kastıyla, hedef gözetmeksizin gerçekleştirildiğini kabul etmiştir. Bu, sanık lehine bir yorumdur ve kastın yaralamaya yönelik olduğuna dair bir argüman olarak kullanılabilir. Ancak Yargıtay, bu kabulü tek başına yeterli görmemiştir. Yargıtay'ın bozma gerekçesindeki yaklaşım, olayın bütününü değerlendirme üzerinedir. Yargıtay'a göre, bir kavga ortamı, öldürme kastının varlığını otomatik olarak dışlamaz. Yargıtay şu unsurlara odaklanmıştır: 1) Kullanılan Silahın Niteliği: Olayda öldürmeye elverişli bir tabanca kullanılmıştır. 2) Mesafe: Ateş, yaklaşık yarım metrelik çok yakın bir mesafeden edilmiştir. Yakın mesafe, hedef seçme ihtimalini artırır. 3) İsabet Bölgesi: Mermi, karın bölgesi gibi hayati bir alana isabet etmiştir. 4) Yaralanmanın Niteliği: Yara, bağırsaklarda 7 delinmeye yol açarak ağır ve hayati tehlike oluşturmuştur. Yargıtay, bu objektif ve ağırlaştırıcı deliller karşısında, mahkemenin 'hedef gözetme imkanı yoktu' şeklindeki soyut kabulünü yetersiz bulmuştur. Yakın mesafeden hayati bölgeye ateş edilmesi, failin en azından sonucun (ölümün) meydana gelmesini göze aldığını (olası kast) gösterir. Kavga ortamı, kastı belirlemede bir faktör olsa da, bu kadar ağır ve somut deliller karşısında tek başına öldürme kastını ortadan kaldırmaya yetmemektedir. Bu nedenle Yargıtay, suçun niteliğinin öldürmeye teşebbüs olduğuna karar vermiştir. (Kaynak: zulkufarslan.av.tr/oldurmeye-tesebbus-ve-kasten-yaralama/)