Kamu personelinin geçici görevlendirilmesi, idarenin takdir yetkisi kapsamında kalan bir idari işlemdir. Ancak bu yetki sınırsız değildir. 'gecici-gorevlendirme' metnine göre, bir geçici görevlendirme işleminin hukuka aykırılığının ve iptalinin istenebileceği temel gerekçeler nelerdir? Özellikle 'kamu yararı ve hizmet gereği' amacının dışına çıkılarak 'personeli cezalandırma' amacıyla yapılan bir görevlendirmenin (sürgün niteliğinde) ispatı için davacı hangi delillere dayanabilir?

Yargı Pusulası bilgi merkezi soru-cevap kaydı #159751

Geçici görevlendirme işleminin hukuka aykırılığı ve iptali için ileri sürülebilecek temel gerekçeler, idari işlemlerin beş temel unsurundaki (yetki, şekil, sebep, konu, amaç) sakatlıklardır. Metinden hareketle öne çıkanlar şunlardır: 1) Amaç Unsurunda Sakatlık: En sık karşılaşılan durum budur. İdari işlemlerin tek amacı 'kamu yararı ve hizmet gereği' olabilir. Eğer görevlendirme, bu amacın dışına çıkarak, personeli cezalandırmak, yıldırmak, mobbing uygulamak veya siyasi/kişisel nedenlerle onu rahatsız etmek (sürgün) amacıyla yapılmışsa, amaç yönünden hukuka aykırıdır. 2) Sebep Unsurunda Sakatlık: Görevlendirmenin dayandığı 'ihtiyaç' sebebinin gerçek ve makul olmamasıdır. Örneğin, görevlendirilen yerde personele ihtiyaç bulunmadığı halde veya davacının uzmanlık alanıyla ilgisiz bir göreve atandığı durumlarda sebep unsuru sakattır. 3) Usul ve Şekil Kurallarına Aykırılık: 657 sayılı Kanun'un Ek 8. maddesi veya 375 sayılı KHK'nın Ek 25. maddesindeki usullere uyulmaması. Örneğin, 6 ayı geçen görevlendirmelerde personelin muvafakatinin alınmaması, süre sınırlarına uyulmaması, Devlet Personel Başkanlığı'nın (yeni sistemde ilgili kurumun) uygun görüşünün alınmaması gibi. 4) Orantılılık İlkesine Aykırılık: İdarenin, ihtiyacı karşılarken personele en az külfeti yükleyecek seçeneği tercih etmesi gerekir. Aynı nitelikte gönüllü bir personel varken veya personelin aile birliğini, sağlık durumunu ciddi şekilde bozacak bir görevlendirmenin yapılması bu ilkeye aykırı olabilir. 'Cezalandırma' amacının ispatı için davacı şu delillere dayanabilir: a) Zamanlama: Personelin idareyle bir uyuşmazlık yaşamasından, sendikal bir faaliyette bulunmasından veya bir şikayette bulunmasından hemen sonra görevlendirmenin yapılması. b) Görevlendirilen Yerin Niteliği: Personelin uzmanlığıyla ilgisiz, daha düşük nitelikli veya fiilen iş yükü olmayan bir yere görevlendirilmesi. c) İdare İçi Yazışmalar: Görevlendirme talebinin gerçek bir ihtiyaca dayanmadığını gösteren veya başka personelin bu görevi istemediğini belirten belgeler. d) Tanık Beyanları: İdare içindeki amirlerin veya mesai arkadaşlarının, görevlendirmenin gerçek sebebine ilişkin tanıklıkları. e) Emsal Uygulamalar: Aynı durumda olan başka personellere farklı, daha lehe uygulamalar yapıldığının gösterilmesi. (İlgili metin: gecici-gorevlendirme, İlgili Kanunlar: 657 s. K. Ek md. 8, 375 s. KHK Ek md. 25, İYUK m. 2)