Bir işyerinde 'kısmi süreli' çalışan bir işçi ile 'tam süreli' çalışan bir işçi arasında, esaslı bir neden olmadıkça farklı işlem yapılamaması hangi ilkenin bir gereğidir?

Bu, İş Kanunu m. 5'te düzenlenen 'eşit davranma ilkesi'nin özel bir görünümüdür. Maddenin ikinci fıkrasında, 'İşveren, esaslı sebepler olmadıkça tam süreli çalışan işçi karşısında kısmî süreli çalışan işçiye... farklı işlem yapamaz.' denilmektedir. Bu, 'kısmi süreli iş sözleşmesi'ne ilişkin İş Kanunu m. 13'teki düzenlemeyi de destekler. Örneğin, aynı nitelikteki işi yapan tam süreli işçiye ikramiye verilirken, sırf kısmi süreli çalıştığı için diğer işçiye verilmemesi, haklı bir neden yoksa eşit davranma ilkesinin ihlali olur.