7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 20. maddesinde düzenlenen 'muhatabın muvakkaten (geçici olarak) başka yere gitmesi' hali ile 21. maddesinde düzenlenen 'adreste bulunmama' hali arasındaki temel fark nedir?

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2018/1853 K. sayılı kararında da değinildiği gibi, iki durum arasında önemli bir fark vardır. Madde 20'deki 'muvakkaten başka yere gitme', muhatabın tatile gitmesi, hastaneye yatması gibi birkaç günlük veya daha uzun süreli, ancak geçici bir ayrılığı ifade eder. Bu durumda tebligat, adreste bulunan ve kanunda sayılan yetkili kişilere (aile üyesi, hizmetçi vb.) yapılır ve tebliğ tarihi, evrakın bu kişilere verildiği tarihten 15 gün sonrası sayılır. Madde 21'deki 'adreste bulunmama' ise, muhatabın o an için, yani tevziat saatinde adresinde olmamasını, ancak aynı gün dönmesinin muhtemel olduğu kısa süreli ayrılıkları ifade eder. Bu durumda tebligat muhtara bırakılır ve ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih tebliğ tarihi sayılır. Somut olayda Yargıtay, 'tatile gittiği' beyanının m. 20 kapsamında olduğunu, bu nedenle m. 21'e göre yapılan tebligatın usulsüz olduğuna karar vermiştir.