Bir beraat kararının gerekçesinde, 'sanığın atılı suçu işlediğine dair vicdani kanaat oluşmadığından' şeklinde bir ifade kullanılması CMK m.230/2 açısından yeterli bir gerekçe midir?
Bu ifade tek başına yeterli değildir. Mahkemenin neden vicdani kanaate ulaşamadığını, yani hangi delillerin yetersiz kaldığını, hangi şüphelerin giderilemediğini veya sanığın masumiyetine dair hangi olguların bulunduğunu CMK m.223/2'deki bentlerden birine (örneğin, delil yetersizliği) dayandırarak açıklaması gerekir.