Bir beraat hükmünün gerekçesinde, 'sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği' şeklindeki bir ifade CMK m.230 açısından yeterli midir?

Bu ifade, CMK m.223/2-e ('Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması') bendine dayanan bir beraat için genel bir ifadedir. Ancak Yargıtay, gerekçenin daha somut olmasını, hangi delillerin neden yetersiz kaldığının veya neden şüphe oluşturduğunun kısaca da olsa belirtilmesini bekleyebilir. CMK m.230 Gerekçesi, 'delil yetersizliği' yerine 'sanığın suçsuzluğunun sabit olduğu' ifadesini önermektedir, ancak uygulamada 'ispat edilemediğinden' beraat sıkça görülür.