CMK m.90/4'e göre kolluk, yakalanan kişiye kanuni haklarını derhal bildirmekle yükümlüdür. Bu hakların bildirilmemesi veya geç bildirilmesinin, yakalama işleminin bizatihi hukuka aykırılığına yol açıp açmayacağı, yoksa sadece sonraki işlemler (örneğin ifade alma) açısından mı sonuç doğuracağı hususunu, Yargıtay içtihatları ışığında tartışınız.

CMK m.90/4'teki hakların bildirilmesi yükümlülüğü, yakalanan kişinin temel hak ve özgürlüklerinin korunması açısından kritik bir güvencedir. Bu hakların bildirilmemesi veya geç bildirilmesinin sonuçları konusunda doktrin ve uygulamada farklı görüşler olmakla birlikte, Yargıtay'ın genel eğilimi şu yöndedir: 1. **Yakalama İşleminin Hukukiliği:** Hakların bildirilmemesi, yakalama işleminin kendisini (eğer yakalamanın diğer şartları CMK m.90'a uygunsa) otomatik olarak hukuka aykırı hale getirmez. Yakalama, suçüstü gibi belirli koşullar altında meşru bir tedbirdir. 2. **Sonraki İşlemlerin Etkilenmesi:** Ancak, hakların bildirilmemesi, yakalamayı takip eden işlemlerin, özellikle de şüphelinin beyanlarının alındığı ifade alma veya sorgu gibi işlemlerin hukuka uygunluğunu doğrudan etkiler. CMK m.147 ve m.148, ifade ve sorgu öncesinde hakların (susma hakkı, müdafi hakkı vb.) hatırlatılmasını zorunlu kılar. Eğer bu haklar yakalama anında veya ifade öncesinde hiç bildirilmemişse, bu şekilde alınan ifade veya sorgu hukuka aykırı delil niteliği taşır ve CMK m.217/2 uyarınca hükme esas alınamaz. 3. **Savunma Hakkının Kısıtlanması:** Hakların bildirilmemesi, genel olarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması anlamına gelebilir ve bu durum, yargılamanın adilliği (AİHS m.6) açısından sorun yaratabilir. Özetle, hakların bildirilmemesi yakalamayı tek başına geçersiz kılmasa da, bu eksiklik altında elde edilen beyan delillerinin hukuka aykırılığına ve kullanılamamasına yol açar. Yargıtay kararları genellikle bu yönde bir ayrım yapmaktadır. Ancak, ihlalin ağırlığına ve somut olayın özelliklerine göre farklı değerlendirmeler de mümkün olabilir.