CMK Madde 134/1'de yer alan 'başka surette delil elde etme imkânının bulunmaması' şartı (ultima ratio), dijital delil elde etme tedbirinin uygulanmasında nasıl bir sınırlama getirmektedir? Bu şartın varlığı veya yokluğu nasıl tespit edilir?

CMK Madde 134/1'deki 'başka surette delil elde etme imkânının bulunmaması' şartı, dijital materyallerde arama, kopyalama ve elkoyma tedbirinin 'son çare' (ultima ratio) olarak uygulanması gerektiğini ifade eder. Bu, soruşturma makamlarının, iddia edilen suça ilişkin delilleri daha az müdahaleci başka yöntemlerle (örneğin tanık beyanları, fiziki takip, belge incelemesi vb.) elde etme olanağı varsa, doğrudan dijital arama tedbirine başvuramayacakları anlamına gelir. Bu şartın varlığı veya yokluğu, her somut olayın özelliklerine göre değerlendirilir. Soruşturma makamları, talep yazılarında veya kararlarında, neden başka yollarla delil elde edilemediğini veya bu yolların neden yetersiz kalacağını somut gerekçelerle açıklamalıdır. Örneğin, suçun tamamen dijital ortamda işlendiği (siber suçlar, çocuk pornografisi, terör örgütü propagandası vb.) veya dijital delillerin olayın aydınlatılmasında kilit rol oynadığı ve başka türlü elde edilemeyeceği durumlarda bu şartın gerçekleştiği kabul edilebilir. Bu şartın ihlali, tedbirin hukuka aykırılığına ve elde edilen delillerin kullanılamamasına yol açabilir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2016/544 E., 2020/127 K. kararı bu prensibi vurgular.