Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 2016/12878 E., 2018/12095 K. sayılı kararında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılması sonrası verilen yeni hükümde, 'önceki karara yollama yapılmak suretiyle' gerekçe oluşturulması neden Anayasa m.141 ve CMK m.34, m.223, m.230'a aykırı bulunmuştur?

Yargıtay 18. CD'nin 2016/12878 E., 2018/12095 K. sayılı kararında belirtildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılması (HAGB) kararının kaldırılması üzerine yeniden kurulan hüküm, Yargıtay (veya istinaf) incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek olan 'yeni' bir hükümdür. HAGB kararı ile birlikte ilk hüküm tüm hukuki sonuçlarıyla ortadan kalkar. Dolayısıyla, açıklanacak olan yeni hükmün, Anayasa m.141 ve CMK m.34, m.223, m.230'da belirtilen tüm unsurları içeren, kendi başına yeterli ve Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açık ve ayrıntılı bir gerekçeye sahip olması gerekir. Mahkemenin, iddia ve savunmayı, tanık anlatımlarını, toplanan tüm delilleri yeniden değerlendirerek, hangi delillere neden üstünlük tanıdığını, sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarını, ulaşılan vicdani kanaati açıkça gerekçesine yansıtması zorunludur. Sadece HAGB öncesi verilen ve artık hukuken ortadan kalkmış olan ilk kararın gerekçesine atıf yapmak veya onu tekrarlamak, yeni hükmü gerekçesiz bırakır. Bu durum, belirtilen Anayasa ve CMK maddelerine aykırılık teşkil eder ve hükmün bozulma sebebidir.