Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 2018/2763 E., 2018/6735 K. sayılı (Kanun Yararına Bozma) kararında, hırsızlık suçundan açılan davada, yargılama sonucunda konut dokunulmazlığını ihlal suçundan da mahkumiyet verilmesi neden CMK m.225'e aykırı bulunmuştur? Bu durumda hukuken geçersiz olan karara karşı KYB isteminin reddedilmesinin gerekçesi ne olabilir?

Yargıtay 2. CD'nin 2018/2763 E., 2018/6735 K. sayılı kararında, sanık hakkında sadece hırsızlık suçundan kamu davası açıldığı, ancak mahkemenin yargılama sonucunda sanığı hem nitelikli hırsızlık hem de konut dokunulmazlığını ihlal suçundan mahkum ettiği belirtilmiştir. İddianamede konut dokunulmazlığını ihlal suçundan açılmış bir kamu davası bulunmadığı için, bu suçtan verilen mahkumiyet kararı CMK m.225/1'e aykırıdır. Yargıtay, dava açılmayan suçtan verilen mahkûmiyet kararının geçersiz olduğunu ve infaz kabiliyetinin bulunmadığını belirtmiştir. Ancak, KYB istemini reddetmiştir. Red gerekçesi olarak, 'anılan suçtan dolayı (konut dokunulmazlığını ihlal) mahallinde zamanaşımı süresi içerisinde dava açılmasının mümkün olduğunun kabulü' gösterilmiştir. Yani, mahkumiyet kararı hukuken geçersiz olsa da, suç için henüz zamanaşımı dolmamışsa ve savcılık yeni bir iddianame ile dava açabilirse, KYB ile bu geçersiz hükmün bozulması yerine, yeni bir dava açılma ihtimali gözetilerek KYB talebi reddedilebilmektedir. Bu, Yargıtay'ın KYB kurumunu kullanırken izlediği pratik ve usul ekonomisine yönelik bir yaklaşımdır.