Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2019/312 sayılı kararında, tek bir fiille birden fazla suçun işlenmesi durumunda mahkemenin aynı fiilden dolayı hem mahkûmiyet hem de beraat kararı vermesi neden CMK m.225'e aykırı bulunmuştur? TCK m.44 (fikri içtima) ile CMK m.225 arasındaki ilişki bu kararda nasıl ele alınmıştır?

YCGK 2019/312 kararında sanığın tek bir fiili (polise profil demirle vurarak yaralaması, bu sırada diğer şüphelinin kaçmasına imkan sağlaması) ile kaçmaya imkân sağlama, görevi yaptırmamak için direnme ve kasten yaralama suçlarının oluştuğu kabul edilmiştir. TCK m.44'e göre, işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır. Mahkeme ise, bu tek fiili nitelik yönünden bölerek kasten yaralama ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından beraat, kaçmaya imkân sağlama suçundan ise mahkûmiyet hükmü kurmuştur. Yargıtay, CMK m.225'in 'Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil...hakkında verilir' hükmüne atıfla, hükmün konusunun iddianamede gösterilen 'fiil' olduğunu belirtmiştir. Mahkemenin, yargılama sonucunda sabit kabul edilen 'fiilinin' hukuksal niteliğine göre TCK m.44 uyarınca en ağır cezayı gerektiren suçtan hüküm kurmakla yetinmesi gerekirken, tek olan fiili nitelik yönünden bölerek aynı fiilden dolayı hem mahkûmiyet hem de beraat kararı vermesini CMK m.225'e aykırı bulmuştur. Çünkü ortada tek bir fiil vardır ve bu fiil ya bir bütün olarak değerlendirilip en ağır suçtan ceza verilir ya da unsurları oluşmamışsa beraat kararı verilir. Aynı fiil için kısmen suçlu kısmen suçsuz gibi bir sonuca varılamaz.