Bir mahkeme, sanık hakkında verdiği beraat kararının gerekçesinde, sanık aleyhine ifade veren tanığın beyanlarına 'duruşmadaki çelişkili tavırları nedeniyle itibar edilmemiştir' demiştir. Bu gerekçe CMK m. 230 açısından yeterli midir?

Bu gerekçe, somutlaştırıldığı takdirde yeterli olabilir. Mahkemenin, tanığın 'çelişkili tavırları'ndan ne kastettiğini açıklaması gerekir. Örneğin, 'Tanığın, çapraz sorgu sırasında kendisine sorulan sorulara verdiği cevaplarda sürekli tereddüt etmesi, önceki beyanlarıyla çelişen yeni iddialar ortaya atması ve mahkeme heyetinin gözlemine göre samimiyetten uzak, ezberlenmiş bir ifade verdiği izlenimi uyandırması nedeniyle beyanlarına itibar edilmemiştir' gibi bir açıklama, gerekçeyi denetime elverişli ve somut hale getirir. Sadece soyut bir 'çelişkili tavır' ifadesi, mahkemenin sübjektif kanaatini yansıtır ve yetersiz kalabilir.