Bir sanığın evinde yapılan CMK m. 134 aramasında, sanığa ait olmayan, ancak sanığın kullanmakta olduğu bir şirkete ait (şirket laptopu) bilgisayarda suç delilleri bulunmuştur. Bu delillerin kullanılabilirliği açısından, arama kararının kime (sanığa mı, şirkete mi) yönelik olması gerekir?

Arama kararı, şüpheli olan sanığa yönelik olmalıdır. CMK m. 134, kararın 'şüphelinin kullandığı bilgisayar' üzerinde aramaya izin verdiğini belirtir. Bilgisayarın mülkiyetinin şirkete ait olması, bu durumu değiştirmez. Önemli olan, şüphelinin o cihazı fiilen kullanıyor olması ve suçla ilgili delillerin o cihazda bulunduğuna dair kuvvetli şüphe olmasıdır. Bu durumda, arama kararı sanık hakkında alınır ve bu karara dayanılarak sanığın kullanımındaki şirket bilgisayarında arama yapılır. Şirketin tüzel kişiliği hakkında ayrı bir arama kararına gerek yoktur, çünkü aramanın hedefi şirket değil, şüphelinin kullandığı araçtır.