Bir mahkeme, sanığın eyleminin sabit olduğuna kanaat getirdikten sonra, TCK m. 61 uyarınca temel cezayı belirlerken, 'suçun işlenmesindeki özellikler' gibi kanunda yer almayan, belirsiz bir kritere dayanarak alt sınırdan uzaklaşmıştır. Bu gerekçe hukuka uygun mudur?

Hayır, hukuka uygun değildir. Mahkeme, temel cezayı belirlerken, TCK m. 61/1'de sınırlı olarak sayılan (numerus clausus) kriterlerin dışına çıkamaz. 'Suçun işlenmesindeki özellikler' gibi kanunda yer almayan, soyut ve belirsiz bir ifade, takdir hakkının keyfi kullanıldığı izlenimi yaratır ve kararı denetime elverişsiz hale getirir. Mahkeme, alt sınırdan uzaklaşma nedenlerini, TCK m. 61/1'deki somut kriterlerden (suçun işleniş biçimi, kullanılan araçlar, zararın ağırlığı vb.) hangisine dayandırdığını açıkça belirtmek zorundadır. Aksi takdirde, gerekçe kanuni dayanaktan yoksun kalır ve bu durum bozma nedenidir.