İddianamede sanığın eylemi 'A ve B şahıslarına karşı işlenmiş kasten yaralama' olarak anlatılmıştır. Mahkeme, yargılama sonunda sanığın sadece A'yı yaraladığı, B'yi ise yaralamadığı sonucuna varırsa, B'ye yönelik eylemden dolayı ne karar vermelidir?

Mahkeme, B'ye yönelik eylemden dolayı, CMK m. 223/2-e uyarınca 'yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması' gerekçesiyle 'beraat' kararı vermelidir. İddianamede B'ye yönelik bir fiil dava konusu edildiği için, mahkeme bu konuda bir karar vermek zorundadır. Yargılama sonunda bu fiilin ispatlanamadığına kanaat getirdiğinde, bu duruma uygun olan karar beraattir. A'ya yönelik fiil ispatlanmışsa, o fiilden dolayı ise mahkumiyet hükmü kurar. Sonuç olarak, kararında iki ayrı hüküm (bir mahkumiyet, bir beraat) yer alır.