İddianamede sanığın eylemi, TCK m. 188/3 (Uyuşturucu madde ticareti) olarak nitelendirilmiştir. Mahkeme, sanığın eyleminin ticaret kastıyla değil, sadece kişisel kullanımı için madde bulundurma (TCK m. 191) olduğunu tespit ederse, bu durumda nasıl bir karar vermelidir?

Mahkeme, fiilin hukuki niteliğini değiştirerek, sanık hakkında TCK m. 191'de öngörülen özel prosedürü işletmelidir. TCK m. 191, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunda, doğrudan ceza verilmesi yerine, 'kamu davasının açılmasının ertelenmesi' ve 'tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri' uygulanmasını öngörür. Bu, sanık lehine bir durumdur. Mahkeme, eylemin TCK m. 191 kapsamında kaldığına kanaat getirdiğinde, yargılamayı durdurarak, dosyanın bu tedbirlerin uygulanması için ilgili birime (Denetimli Serbestlik Müdürlüğü, Sağlık Kuruluşları) gönderilmesine karar vermelidir. Bu, bir mahkumiyet veya beraat hükmü değildir; özel bir usulün işletilmesidir.