İddianamede sanığın eylemi, TCK m. 220/2 (örgüt üyeliği) olarak nitelendirilmiştir. Mahkeme, sanığın örgüt üyesi olmadığı, ancak örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiği (TCK m. 220/7) kanaatine varmıştır. Bu durumda nasıl bir karar vermelidir?

Mahkeme, bu durumda fiilin hukuki niteliğini değiştirerek ve sanığa CMK m. 226 uyarınca ek savunma hakkı tanıyarak, TCK m. 220/7 uyarınca örgüte yardım etme suçundan mahkumiyet kararı verebilir. Örgüt üyeliği ve örgüte yardım etme, farklı suçlar olsa da, her ikisi de aynı örgütsel faaliyet maddi olayı etrafında şekillenir. Örgüte yardım, üyelik suçunun fer'i (tali) niteliğindedir ve daha az cezayı gerektirir. Sanık, daha ağır olan üyelik suçlamasına karşı savunma yapmıştır. Fiilin daha hafif olan yardım suçunu oluşturduğunun kabulü, lehe bir değişikliktir. Ancak, suçun hukuki niteliği değiştiği için, usuli bir güvence olarak ek savunma hakkı tanınması en doğru yoldur.