Bir mahkeme, beraat kararının gerekçesinde, sanık aleyhine ifade veren tanıkların beyanlarının 'soyut ve çelişkili' olduğunu belirtmekle yetinmiştir. Bu gerekçenin, delillerin tartışılması (CMK m. 230/1-b) yükümlülüğünü yerine getirip getirmediğini değerlendiriniz.

Bu gerekçe, sınırda olmakla birlikte, genellikle yetersiz kabul edilir. Mahkemenin, tanık beyanlarının neden 'soyut' olduğunu (yani, hangi somut ayrıntıdan yoksun olduğunu) ve hangi beyanların birbiriyle veya dosyadaki diğer delillerle 'çeliştiğini' açıkça göstermesi gerekir. Örneğin, 'Tanık X, olay yerinde olduğunu söylerken, aynı anda başka bir yerde olduğunu gösteren HTS kayıtlarıyla beyanı çelişmektedir' veya 'Tanık Y, sanığın elinde bıçak olduğunu söylerken, diğer tanıklar ve kamera kayıtları bu durumu doğrulamamaktadır' gibi somut karşılaştırmalar yapılmalıdır. Sadece 'soyut ve çelişkili' demek, mahkemenin değerlendirmesinin dayanaklarını göstermediği için kararı denetime elverişsiz kılar ve gerekçenin yetersizliği nedeniyle bozma nedeni olabilir.