Bir ceza davasında, sanık hakkında hem TCK'ya göre bir suçtan (örn. tehdit) hem de özel bir kanuna göre bir suçtan (örn. 6136 sy. Kanuna muhalefet) dava açılmıştır. Mahkeme, gerekçeli kararında her iki suç için ayrı ayrı delil tartışması yapmak yerine, delilleri bir bütün olarak ele alıp genel bir değerlendirme ile her iki suçtan da mahkumiyet hükmü kurabilir mi?

Hayır, kuramaz. CMK m. 230'un gerekçelendirme yükümlülüğü, her bir suç için ayrı ayrı geçerlidir. Her suçun maddi ve manevi unsurları, ispat vasıtaları ve tabi olduğu yasal düzenlemeler farklıdır. Mahkeme, gerekçesinde, hangi delillerin tehdit suçunun, hangi delillerin 6136 sy. Kanuna muhalefet suçunun sübutuna esas alındığını ayrı ayrı tartışmak ve göstermek zorundadır. Delillerin genel bir potada eritilerek, her iki suç için de ortak bir gerekçeyle mahkumiyet kurulması, kararın hangi delile dayandığını belirsizleştirir, Yargıtay denetimini zorlaştırır ve CMK m. 230'a aykırılık teşkil eder. Bu durum bozma nedenidir.