Yerel mahkeme, sanık hakkında hem mahkumiyet hem de beraat kararı verdiği karmaşık bir dosyada, gerekçeli kararında sadece mahkumiyet hükmünün gerekçelerini açıklamış, beraat hükmünün gerekçesini ise hiç belirtmemiştir. Bu durum usule aykırı mıdır?

Evet, usule aykırıdır. CMK m. 230, her bir hüküm türü için gerekçede nelerin gösterileceğini ayrı ayrı düzenlemiştir. Mahkeme, aynı kararda birden fazla hüküm kuruyorsa, her bir hüküm (mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı vb.) için ayrı ayrı ve kanunun aradığı unsurları içeren bir gerekçe oluşturmak zorundadır. Mahkumiyetin gerekçesini açıklayıp, beraat kararının gerekçesini (CMK m. 230(2)'ye uygun olarak) açıklamaması, kararın kısmen gerekçesiz olması anlamına gelir. Bu durum, Yargıtay denetimini engeller ve beraat hükmünün hangi yasal nedene dayandığının anlaşılamamasına yol açar. Bu nedenle, kararın beraate ilişkin kısmı gerekçesizlikten bozulur.