CMK m. 134(4), bilgisayarda yapılan arama ve yedekleme sonrası, alınan yedekten bir kopyanın 'şüpheliye veya vekiline verileceğini' ve bu hususun tutanağa geçirileceğini amirdir. Bu kopyanın verilmemesinin, özellikle dijital delillerin manipülasyona açık doğası düşünüldüğünde, savunma hakkı açısından doğuracağı sonuçları tartışınız.

Dijital delillerin yedek kopyasının şüpheliye veya vekiline verilmesi, birçok temel hakkı güvence altına alan kritik bir usul kuralıdır. Bu kuralın ihlali şu sonuçları doğurur: 1) **Delillerin Güvenilirliğinin Sorgulanması:** Savunma tarafı, elinde bir kopya olmadığı için, soruşturma makamlarının elindeki imaj üzerinde sonradan değişiklik veya ekleme yapılıp yapılmadığını denetleme imkanından mahrum kalır. 2) **Çelişmeli Yargılama ve Silahların Eşitliği İlkelerinin İhlali:** Savunma, iddia makamının dayandığı delilin aynısına sahip olmadan, bu delile karşı etkin bir savunma yapamaz. Kendi bilirkişisine inceletme, delilin içeriğini tam olarak analiz etme gibi imkanlardan yoksun kalır. Bu durum, AİHS m. 6'daki adil yargılanma hakkını zedeler. 3) **Hukuka Aykırı Delil:** Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2016/544 E., 2020/127 K. sayılı kararında da vurgulandığı gibi, imaj kopyasının verilmemesi gibi temel usul güvencelerinin ihlali, tüm arama ve elkoyma işlemini hukuka aykırı hale getirir. Bu şekilde elde edilen deliller, hükme esas alınamaz. Dolayısıyla, bu kopyanın verilmemesi sadece basit bir usul hatası değil, delilin geçerliliğini ortadan kaldıran ve savunma hakkını temelden sarsan ciddi bir hukuka aykırılıktır.