Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin E:2014/15650 sayılı kararı ile 12. Ceza Dairesi'nin K:2021/2685 sayılı kararı, avukatın soruşturma dosyasını inceleme hakkı konusunda birbiriyle çelişiyor gibi görünmektedir. Bu iki kararın temel farklılığını ve hangi yasal düzenlemelere odaklandıklarını karşılaştırınız.

İki karar arasında belirgin bir yaklaşım farkı vardır. Yargıtay 11. Ceza Dairesi kararı, doğrudan Avukatlık Kanunu'nun 46. maddesine odaklanarak, avukatın 'vekaletname olmaksızın' dosyaları inceleme hakkının 'zorunlu' olarak yerine getirilmesi gereken bir hak olduğunu, bu hakkın kısıtlanamayacağını vurgulamaktadır. Bu karar, avukatın haklarını merkeze alan bir yaklaşımdır. Yargıtay 12. Ceza Dairesi kararı ise, CMK'daki 'soruşturmanın gizliliği', 'masumiyet karinesi' ve 'kişisel verilerin korunması' gibi ceza muhakemesi ilkelerini ön plana çıkarmaktadır. Bu karara göre, bu ilkeler gereği her avukatın istediği soruşturma dosyasını incelemesi kabul edilemez ve bu konudaki yetki savcının takdirindedir. Temel fark, 11. CD'nin Avukatlık Kanunu'ndaki açık hakkı, 12. CD'nin ise CMK'daki genel ilkeleri ve savcının takdir yetkisini öncelemesidir.