Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun E: 2023/12-575 sayılı kararında tartışılan 'üst sınır (limit) ipoteği'nin hukuki niteliğini ve anapara ipoteğinden farkını 4721 sayılı TMK m. 851'e göre açıklayınız.

TMK m. 851'e göre, ipotekle güvence altına alınacak alacağın miktarı belirli ise 'anapara ipoteği', alacağın miktarı belli değilse veya henüz doğmamış bir alacak için kuruluyorsa 'üst sınır (limit) ipoteği' tesis edilir. Anapara ipoteği, mevcut ve belirli bir borç için kurulur. Üst sınır ipoteği ise, genellikle banka kredilerinde olduğu gibi, ileride doğabilecek, miktarı belirsiz alacakları, belirlenen bir azami limite kadar güvence altına alan, başlangıçta maddi bir alacağa dayanmayan, şekli bir ipotektir. Alacak doğup miktarı kesinleşince maddi içeriğe kavuşur. Kararda da belirtildiği gibi, bu ipotek türü belirli bir krediye özgülenmeyip, borçlunun tüm borçlarını kapsayacak şekilde kurulabilir.