'Nefret suçu', 'nefret söylemi' ve 'ayrımcılık suçu' kavramlarını, 'tck-madde-122-nefret-ve-ayirimcilik-sucu' metnindeki Yargıtay 18. Ceza Dairesi kararında yapılan tanımlara göre karşılaştırınız. TCK m. 122 bu kavramlardan hangisini düzenlemektedir?

Cevap: Yargıtay kararındaki tanımlara göre: 1) Nefret Suçu: Failin, ceza kanununda zaten suç olan bir fiili (örneğin kasten yaralama, mala zarar verme), mağdurun belirli bir gruba aidiyeti nedeniyle ve ön yargı saikiyle işlemesidir. TCK'da bu anlamda genel bir nefret suçu düzenlemesi yoktur. 2) Nefret Söylemi: Irkçı nefreti, yabancı düşmanlığını veya diğer hoşgörüsüzlüğe dayalı nefret biçimlerini yayan, teşvik eden veya haklı gösteren her türlü 'ifade biçimidir'. İfade özgürlüğü sınırları içinde değerlendirilir. 3) Ayrımcılık Suçu: Belirli sebeplere (ırk, din, cinsiyet vb.) dayanarak kişilere karşı farklı ve uygun olmayan davranışlarda bulunulmasıdır. Yargıtay'a göre, TCK m. 122, bağımsız bir 'nefret suçu'nu değil, sadece 'nefret saiki ile işlenen ayrımcılık eylemlerini' suç olarak düzenlemektedir. Yani TCK 122, bir ayrımcılık suçudur ve bu suçun işlenmesi için 'nefret' özel bir saik (manevi unsur) olarak aranmaktadır.