CMK m. 223/3-c uyarınca, 'meşru savunmada sınırın mazur görülebilecek bir heyecan, korku veya telaş nedeniyle aşılması' halinde faile 'ceza verilmesine yer olmadığı' kararı verilir. Bu durumun, meşru savunmanın (TCK m. 25) kendisinden farkı nedir? Meşru savunma halinde mahkeme ne tür bir karar vermelidir?

Temel fark şudur: Meşru savunma (TCK m. 25), bir hukuka uygunluk nedenidir. Eğer bir fiil meşru savunma sınırları içinde işlenmişse, o fiil en başından beri hukuka aykırı değildir. Bu durumda mahkeme, CMK m. 223/2-d uyarınca sanık hakkında 'beraat' kararı vermelidir. 'Sınırın aşılması' (TCK m. 27/2) ise, fiilin hukuka aykırılığını ortadan kaldırmaz, ancak failin 'kusurluluğunu' ortadan kaldıran veya azaltan bir nedendir. Fiil hukuka aykırıdır, ancak fail o anki heyecan, korku ve telaş nedeniyle mazur görülebilir bir durumda olduğu için kusurlu sayılmaz. Bu nedenle, sınırın mazur görülebilir bir nedenle aşıldığı durumlarda mahkeme 'beraat' değil, 'ceza verilmesine yer olmadığı' kararı verir. Bu ayrım, kararın hukuki niteliği ve adli sicil kaydına işlenip işlenmemesi gibi konularda önem taşır.