Ceza muhakemesinde sanığın suçu ikrar etmesi, tek başına mahkumiyet için yeterli bir delil midir? Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2005/150 K. sayılı kararında belirtilen, bir ikrarın delil olarak hükme esas alınabilmesi için hakimin değerlendirmesi gereken kriterler nelerdir?

Hayır, ceza muhakemesinde ikrar tek başına mahkumiyet için yeterli değildir. Hakim, delilleri serbestçe takdir eder (CMK m. 217) ve ikrarı diğer delillerle birlikte değerlendirmek zorundadır. YCGK'nın 2005/150 K. sayılı kararında bir ikrarın delil değerini belirlerken dikkate alınması gereken kriterler şöyle sıralanmıştır: 1) İkrarın hangi aşamada (kolluk, savcılık, mahkeme) gerçekleştiği, 2) Sanığın özgür iradesine dayanıp dayanmadığı (baskı, vaat, aldatma olup olmadığı - CMK m. 148), 3) İkrarda bulunanın beyanının ciddiyeti ve sonuçlarını bilip bilmediği, 4) İkrarın başka delillerle (tanık, belge, rapor vb.) desteklenip desteklenmediği, 5) İkrarın hayatın olağan akışına uygun olup olmadığı, 6) Sanığın sonradan ikrarından dönüp dönmediği. Soyut, yani başka hiçbir delille desteklenmeyen bir ikrara dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamaz.