Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 2013/12577 E. sayılı kararına göre, ziynet eşyalarının evlilik birliği içinde bozdurularak ortak ihtiyaçlar için harcandığı iddiasında ispat yükü kime aittir? Kocanın, ziynetlerin 'harcandığını' ikrar etmesi, onu iade borcundan kurtarır mı?

İspat yükü kocaya (davalı-karşı davalı erkek eşe) aittir. Kural olarak, düğünde kadına takılan ziynetler onun kişisel malıdır. Kocanın, bu ziynetlerin kendisine 'iade edilmemek üzere' (bağış olarak) verildiğini veya kadının 'kendi isteği ve onayı ile' bozdurulup ortak ev ihtiyaçları için harcandığını ispatlaması gerekir. Kocanın, ziynetlerin sadece 'harcandığını' ikrar etmesi, tek başına onu iade borcundan kurtarmaz. Aksine bu ikrar, ziynetlerin kendi zilyetliğine geçtiğini ve kontrolünde harcandığını kabul ettiği anlamına gelir. Yargıtay'ın ilgili kararında, kocanın ziynetlerin bozdurulup harcandığını ikrar ettiği, ancak kadının bu işleme onay verdiğine ve ziynetleri iade edilmemek üzere kocasına verdiğine dair yeterli delil sunamadığı belirtilmiştir. Bu durumda koca, aldığı ziynetleri iade borcundan kurtulamaz. Mahkemenin, ispat yükünün kadında olduğu ve ispatlayamadığı gerekçesiyle davayı reddetmesi hukuka aykırı bulunmuştur.