Uyuşturucu madde suçlarında, 'kişisel kullanım miktarı'nın belirlenmesinde Yargıtay'ın benimsediği temel kriterler nelerdir? Sadece ele geçirilen uyuşturucu maddenin gramajı, suçun 'kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma' (TCK m. 191) mı, yoksa 'uyuşturucu madde ticareti yapma' (TCK m. 188) mı olduğunu belirlemek için yeterli midir?

Hayır, tek başına ele geçirilen uyuşturucu maddenin gramajı suç vasfını belirlemek için yeterli değildir. Yargıtay'a göre miktar, önemli bir kriter olmakla birlikte, diğer somut olgu ve delillerle birlikte değerlendirilmelidir. Yargıtay'ın benimsediği temel kriterler şunlardır: 1) Sanığın Davranışları: Müşteri arama, pazarlık yapma gibi satışa yönelik hareketlerde bulunup bulunmadığı. 2) Bulundurma Şekli ve Çeşitlilik: Uyuşturucunun çok sayıda küçük paketçikler (fişek) halinde satışa hazır bulundurulması, yanında hassas terazi olması, esrar, eroin, kokain gibi farklı türde maddelerin bir arada bulunması ticaret amacına işaret eder. 3) Bulundurulduğu Yer ve Zaman: Sanığın uyuşturucuyu nerede ve ne şekilde bulundurduğu. Örneğin, ikamet ettiği şehirden çok uzakta, yüklü miktarda uyuşturucu ile yakalanması şüphe uyandırır. 4) Sanığın Kullanıcı Olup Olmadığı: Sanığın kan veya idrar tahlillerinde uyuşturucu maddeye rastlanması veya kendisinin kullanıcı olduğunu beyan etmesi, kullanma amacını destekleyebilir. 5) Sanığın Sosyal ve Ekonomik Durumu: Sanığın geliriyle orantısız miktarda ve değerde uyuşturucu madde bulundurması, ticaret şüphesini artırır. Örneğin, asgari ücretle çalışan birinin binlerce liralık kokainle yakalanması gibi. Yargıtay, yıllık 600-700 gram esrar, 20 gram eroin/kokain, 50 adet sentetik hap gibi miktarları genellikle kişisel kullanım sınırı içinde değerlendirse de, bu miktarların altındaki uyuşturucular dahi, yukarıdaki diğer kriterlerin varlığı halinde ticaret suçu olarak kabul edilebilir.