Ceza muhakemesinde delillerin 'serbestliği ilkesi' ne anlama gelir ve bu ilkenin sınırları nelerdir?

Ceza muhakemesinde delillerin 'serbestliği ilkesi'ne göre, gerçeğe ulaşmak maksadıyla elde edilmiş tüm deliller ispat aracı olarak kullanılabilir; yargılama makamının da bu delilleri serbestçe takdir edebileceği kabul edilir. (CMK m.217/2) Ancak bu ilke sınırsız değildir. İlk olarak, bir delilin mahkeme tarafından değerlendirilebilmesi için bu delilin duruşmaya getirilmiş ve mahkeme huzurunda tartışılmış olması gerekir. İlgili mahkeme huzuruna getirilmemiş bir delili değerlendiremez. İkinci ve en önemli sınırlama ise, sadece hukuka uygun yollarla elde edilmiş delillerin dikkate alınmasıdır. Hukuka aykırı yollarla elde edilmiş deliller değerlendirilmez ve hükme esas alınmaz (Anayasa m.38/6). Maksat maddi gerçeğe ulaşmak olsa bile adaletsizlik yoluyla adalet sağlanamaz.